بنام خدای مهربان

ما فاتحان خام فتحهای بی فایده نیستیم ، حکایت ما ، حکایت بازجستن روزگار وصل است. دراین دیرگاه دورماندن از اصل خویش ؛دراین هجوم تکنولوژی دردسر ساز وجنگ طلب ، کوهنوردی عشق به طبیعت است . عشقی به پاکی چشمه سار ، به سبزی جنگل ، به نیلگونی دریا، به صلابت سنگ، به لطافت گل ، به فروتنی خاک ،‌ به سپیدی برف ، به توفندگی طوفان ، به سبکی نسیم وبه سنگینی کوه.

 برای دیدن بقیه عکسها به ادرس زیر مراجعه نمایید

http://ali-asgari1355.loxblog.ir/

 ادامه مطلب رو ببینید

نام برنامه: پیمایش مسیر از روستای هاشمک(ابسرد) تا روستای چنداب و بهرود (گرمسار)

سرپرست : مریناز دواچی

عکاسان : علی عسگری و مریناز دواچی

همنوردان:

آقایان : هادی احمدی، مقدم،جعفرپور،رحمان رفیقی،سید احمد حسینی،محمد کردستانی وامیر مهدی کیا

خانمها : مریناز دواچی،سمیه حسینی،ویدا جوراب دوزها

هزینه:هر نفر پانزده هزار تومان

امکانات در طول مسیر وجود ندارد و برای تهیه مایحتاج خود، باید از شهر دماوند تهیه نمود.انتن موبایل در اول مسیر وجود دارد وبعد از عبور از دکل محلی،موبایل انتن ندارد(حدود دو ساعت). آب در طول مسیر تقریبا به فاصله سه ساعت از هم وجود داره و نگرانی جهت تهیه آب وجود نداره.منطقه کاملا بکر بود و در طول مسیر کسی را ندیدم بجز دوتا سگ که تا اخر برنامه، ما رو همراهی کردند. اگر گروهی قصد دارد مسیر رو بره حتما از راهنمای مجرب استفاده کنه،چون یک اشتباه کوچک معلوم نیست از کجا سر دربیاره.و هیچ کس  نمیتونه بهش کمک کنه.بجز خدا.. در هر صورت گروه کوهنوردی آوا،امادگی لازم جهت همکاری با گروههایی که قصد کوهپیمایی از این مسیر را دارنداعلام میکند.با آرزوی موفقیت برای همه ورزشکاران...

قله قوچ از شمال به جاده فيروزكوه و از جنوب به منطقه ايوانكي محدود مي شود . مجموعه ارتفاعات كوهستان قوچ به صورت شرقي غربي با قلل متعدد و متنوعي حد فاصل دوبخش کيلان و پارچين قراردارد كه مرتفع ترين آن كوه قوچ در جنوب شرقي روستاي هاشمك مي باشد .

راه دسترسی به قله : برای رسیدن به مبداء صعود قله قوچ از تهران به سمت شرق ، جاده فیروزکوه ، قبل از آبسرد ، تابلو روستای هاشمک ، تابلو محمودیه ، سمت راست ، و در ابتدای جاده توقف نموده و دقیقا به سمت جنوب کوه پیمایی را آغاز می کنید .از روی قله قوچ این گرا ها را با قطب نما بدست آوردیم ، قله دماوند در 360درجه ، قله توچال در 295 درجه و دکل مخابراتی در گرای 100 درجه ثبت شد

.پایان مسیر ما

روستای چنداب  و روستای بهورد

در ابتدای حوزه استحفاظی اداره کل از سمت تهران و در60 کیلومتری گرمسار واقع شده،شهرستان گرمسار، بخش ایوانکی، دهستان ایوانکی، ۱/۲ کیلومتری جنوب غرب روستای چنداب می باشد.

ساعت 6 صبح از نازی اباد حرکت کردیم و قبل از آبسرد دماوند به سمت روستای هاشمک در جهت جنوب پیچیدیم ، در امتداد تابلویی با عنوان محمودیه ادامه مسیر دادیم تا به قبرستان کوچکی رسیدیم از ماشین پیاده شدیم.

ساعت 7:30 کوهپیمایی آغاز شد.مسیر باشیب بسیار ملایم اغاز شد و در ابتدای حرکت با دیدن قله همیشه سرافراز دماوند،انرژی گرفته و حرکت به سمت جنوب غربی اغاز شد.جای همه دوستان بسیار خالی بود.هوای نیمه ابری و با نسیم سرد برف  و شیب ملایم خبر از یک برنامه عالی رو میداد.بخصوص با وجود اقای هادی احمدی،راهنمای با تجربه .گروه حرکت خود را ادامه داد تا بعد از یک ساعت ونیم  به اولین چشمه رسید و ما پر کردن قمقه مسیر رو ادامه دادیم.با توجه به صرف صبحانه در ماشین تصمیم گرفته شد مسیر رو ادامه بدیم .

حدود ساعت 12 به منطقه بسیار زیبای (آبشخور نوک قنات سیاه آفتاب) رسیدیم که اداره امور عشایر تابلوی ان را  نصب کرده بود.جالب تنور و اتاقکهایی کوچکی بود که در انجا ساخته شده بود.و بعداز صرف ناهار ساعت 14 حرکت را آغاز و به منطقه (ممنوعه کوه سفید) که تابلوی سازمان حفاظت محیط زیست نصب شده بود رسیدیم مسیر رابه سمت دره ای که به جنوب میرفت ادامه داده تا به دشت بسیار زیبا و بزرگی رسیدیم.

حدود یک ساعت در طول دره حرکت کرده و یک غار را در سمت شمال غرب خود دیدیم تغییر مسیر داده بعد از عبور از دره ایی بسیار زیبا با رنگهای مختلف به دشتی که معلوم بود در زمان بارش،محل عبور سیلاب است رسیده و سپس با تغییر مسیر و بالا رفتن از یک تپه کوتاه حرکت به منطقه کویری را اغاز و بعد از عبور، از انجا به سد خاکی بنام حبله رود به روستای بهورد رسیدیم.

عقربه های  ساعت 18 را نشان میداد.از روستای خالی از سکنه بهورد گذشته و متاسفانه بدلیل نیامدن ماشین مجبور شدیم مسیر را تا روستای چنداب ادامه دادیم که تاساعت 19:30ادامه دادیم.در طول مسیر بدلیل یک نقطه موبایل انتن داد وبا تماس با آقا قاسم متوجه شدیم مسیر را گم کرده و باید حالا حالا را بریم تا به روستای چنداب برسیم و از انجا سوار ماشین شویم که با توجه به کوهپیمایی یازده ساعته و خستگی شدی دوستان،باتصمیم علی عسگری قرار شد به اتفاق آقایان جعفر پور و امیر مهدی کیا، جلوتر بروند تا مینی بوس را پیدا کنن و گروه به اهستگی پشت سر انها حرکت کند.خلاصه حدود ساعت 20:30 سوار ماشین شده و این برنامه نیز به سلامتی به پایان رسید.

با ارزوی  سلامتی برای همه دوستان  واقعا برنامه عالی بود.جای همه دوستان بخصوص آقای رحمت اللهی خالی بود.بقول  ایشان کاشکی اولش بود .شکرت خدااااااااااااااااااااا