💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران
گروه کوهنوردی آوا
گزارش صعود به قلل ایران

اطلاعیه / قابل توجه مسئولین بخش های جستجو و نجات استان‌ها انعقاد تفاهم نامه همکاری فدراسیون با سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر واژه کوهستان یا قبرستان: شاهوار ۱۷.۱۲.۹۷ یخ نوردی دره هملون ۲۸.۱۰.۹۷ گاوبینی ۲۱.۱۰.۹۷ گاوبینی ۲۱.۱۰.۹۷ نجفدر به هاره قسمت سوم تصاویر


گزارش نخستین صعود ایرانی به برج بی‌نام ترانگو

اعضای تیم ترانگو  روز چهارشنبه ۲۷/۱۰/۹۱  از ساعت ۱۷ الی ۲۱ در محل سالن تامین اجتماعی اقدام به ارائه گزارش صعود برج بی نام ترانگو خواهند نمود .

آدرس : تهران - خیابان آزادی - خیابان جیحون - سالن تامین اجتماعی (مجموعه فرهنگی ورزشی نگین غرب )




نویسنده : avagroup تاریخ : یکشنبه 24 دی 1391 ارسال نظر(1)

حمل مجروح د رمعابر کوهستانی

 

     حمل مجروح د رمعابر کوهستانی

تعریف

ممکن است در یک برنامه کوهپیمایی یک نفر از اعضای گروه از ناحیه ی پا صدمه ببیند که راه رفتن را برای او مشکل سازد. بنا به شرایط موجود با رعایت کامل مسائل ایمنی و در حالیکه مطمئن شویم خطری مصدوم را تهدید نمی نماید، از روش های زیر برای حمل مصدوم تا نزدیک ترین جایی که بتوان به نیروهای امدادی دست پیدا کرد، استفاده می کنیم.

سعی کنید همیشه در زمان اتفاق حادثه از نیروهای امدادی کمک بگیرید. ردر جاییکه دسترسی به هیچ جا نداشته باشید و هیچ خطری مصدوم را تهدید نمی کرد می توانید خودتان مجروح را حمل کنید . برای این کار همیشه یک طناب 20 متری که منظم حلقه شده باشد و دارای گره محکم باشد داشته باشید. دو قطعه طناب انفرادی داشته باشید تا در مواقع لزوم از آن استفاده کنید.

حمل مجروح د رمعابر کوهستانی

 

روش حمل یک نفره با حلقه طناب

روی طناب یک بالشت نرم قرار دهید تا مصدوم راحت تر روی طناب بنشند.

 

روش حمل یک نفره با طناب انفرادی و چوب

از زیر انداز یا کیسه خواب روی چوب استفاده کنید تا بستری نرم به و جود آید.

 

 

روش حمل دو نفره با یک حلقه طناب

 

روش حمل دو نفره با یک حلقه طناب

یک بالشت نرم روی طناب قرار دهید سپس مصدوم را روی آن بنشانید و مجروح دو دست خود را روی شانه حمل کننده ها قرار می دهد.

 

 

روش حمل دونفره با دو طناب انفرادی

 

روش حمل دونفره با دو طناب انفرادی

یا کوله پشتی که چوب از میان طناب ها یا بند های کوله عبور می کند، بهتر است روی چوب بالشتک نرم قرار دهید تا مصدوم احساس ناراحتی نکند.

 

حمل با برانکارد به طریقه نشسته توسط سه نفرحمل با برانکارد به طریقه نشسته توسط سه نفر

در این روش آستین های یک بادگیر را داخل آن قرار می دهیم و چوب یا دیرک های چادر را از آستین ها عبور می دهیم . حمل کننده که در جلو قرار دارد کوله پشتی را می پوشد و سر چوب ها را داخل بند کوله پشتی قرار می دهد، مصدوم پشت به پشت حمل کننده جلویی می نشیند و هر کدام از دو نفر باقیمانده دیرک ها را می گیرند . این حمل خوب صورت می گیرد به شرط اینکه نفر جلو بتواند جلوی خود را ببیند.

 

 

حمل با برانکارد به طریقه خوابیدهحمل با برانکارد به طریقه خوابیده

در این روش دو یا سه بادگیر را مانند روش قبل آماده کرده و دو دیرک یا چوب بلند یا باتون از آن عبور می دهیم با این برانکارد با تعداد شش نفر حمل کننده ، به راحتی می توان مصدو م را حمل کرد.

 

ساختن برانکارد با یک حلقه طناب

در قسمت A از گره رکابی استفاده می شود.

در مرحله سوم ساخت برانکارد طناب را از حلقه های گره ها عبور داده و در نهایت به همدیگر گره دو سر طناب بزنید.

ساختن برانکارد با یک حلقه طناب
  




نویسنده : avagroup تاریخ : شنبه 23 دی 1391 ارسال نظر(0)

پزشکی کوهستان و زنان

 

 

پزشکی کوهستان و زنان


گردآوری: دکتر سعید بهالو

کوه نوردی برخلاف بسیاری از رشته های ورزشی دارای طیف و تنوع وسیعی می باشد؛ از کوه پیمایی ساده روزهای تعطیل تا هیمالیانوردی و درگیری با سنگ و یخ، که بر اساس نوع فعالیت کوه نوردی تاثیرات فیزیولوژیک و جسمی و روانی این ورزش بر افراد می تواند بسیار متنوع باشد.


در پزشکی کوهستان آنچه بیشتر مورد توجه قرار می گیرد تاثیر ارتفاع و فعالیت شدید در ارتفاعات بالا بر جسم و روان افراد می باشد که این تاثیرات در زنان با توجه به ویژگی های خاص آنها بررسی می گردد.


بطور کلی زنان 5/65 درصد قدرت بدنی مردان را دارا هستند. این میزان در اندام فوقانی 50 درصد و در اندام تحتانی 60 تا 70 درصد می باشد. اگر قدرت بدنی را براساس توده خالص بدنی (بدون احتساب چربی بدن) بسنجیم زنان در اندام تحتانی گاه حتی کمی قوی تر از مردان نیز می باشند. با بررسی نوع فیبرهای عضلانی زنان و مردان ، بیشتر بودن استقامت عضلانی زنان توجیه پذیر خواهد بود به طوری که عضلات زنان نسبت به خستگی مقاوم تر بوده و باعث بهتر شدن عملکرد زنان نسبت به مردان مثلا در دویدن در مسافت های بالای 42 کیلومتر می شود.


برخی تحقیقات بیانگر بالاتر بودن اشباع اکسیژنی خون زنان در ارتفاعات بالا نسبت به مردان در همان ارتفاع بوده است که این تفاوت بویژه در دوره قبل از یائسگی باعث بروز کمتر بیماری مزمن ارتفاع در زنان می شود. همچنین در مطالعه ای در دماوند ، میزان بروز بیماری حاد ارتفاع در زنان کوهنورد بسیار کمتر از مردان بوده است (برخلاف هیمالیا) که می تواند به دلیل آمادگی جسمی بیشتر زنان کوهنورد قبل از اقدام به صعود دماوند باشد. موارد فوق می تواند بیانگر توانمندی جسمی زنان در پرداختن به رشته ورزشی کوه نوردی باشد.


درحدود 25 تا 30 درصد وزن زنان را چربی تشکیل می دهد در حالی که این میزان در مردان 10 تا 14 درصد است. با توجه به فیزیولوژی بدن زنان و خونریزی های طبیعی ماهیانه، شیوع کم خونی ناشی از فقر آهن در زنان بسیار زیاد می باشد و نیز تغییرات هورمونی ماهیانه در زنان باعث افت توان روحی اغلب زنان در برخی روزها می شود. همچنین تاثیرات ارتفاع و کاهش اکسیژن بر زنان در دوران بارداری حائز اهمیت می باشد. مواردی که ذکر گردید می توانند جزو محدود کننده های فعالیت زنان در رشته کوه نوردی باشند.


علی رغم تاثیر کوه نوردی سنگین همانند دیگر رشته های ورزشی، در تغییرات هورمونی و ایجاد بی نظمی در دوره های ماهیانه زنان، این امر نمی تواند مانع توصیه این ورزش مفید و مفرح به زنان و دختران شود.
بدیهی است بحث و بررسی جامع موضوعات مطرح شده و نیز دیگر مسائل مربوط به زنان در کوه نوردی فرصت و مقالی بیشتر می طلبد.

 

منبع: پایگاه سابق اطلاع رسانی پزشکی کوهستان ایران

 




نویسنده : avagroup تاریخ : شنبه 23 دی 1391 ارسال نظر(0)

ورزش هایی که برای شما مفید هستند

 

 

ورزش هایی که برای شما مفید هستند:
شنا كردن اولین گزینه پزشكان است.شنا به جز شنای كرال پشت،برای زانوها بسیار مفید است. علاوه بر شنا می‌‌توان در قسمت كم عمق استخر قرار گرفته و به مدت 15 دقیقه در مسیر عرض استخر راه رفت.این كار موجب می‌‌شود بدون وارد آمدن فشار بر مفصل زانوی مبتلا به آرتروز،
عضلات اطراف زانو تقویت شود تا وزن اندام‌های فوقانی به زانو وارد نیاید.البته امكان این ورزش همیشه مهیا نیست.دومین گزینه پیاده‌روی است.پیاده‌روی فشار زیادی بر زانوها وارد نمی‌كند. پیاده‌روی سریع،اگر قبلا آسیبی در زانوهایتان نداشته‌اید،مشكلی ندارد.اما به زانوهای معیوب آسیب می‌رساند.دوچرخه‌سواری نیز بر روی زانوها فشار زیادی وارد نمی‌كند.به‌طور كلی هرگونه فعالیتی كه فشار كمی بر زانوها وارد كند و یا فعالیت‌هایی كه در آنها شما مجبور نیستید به‌سرعت تغییر جهت بدهید،برای زانوها مشكل‌ساز نیستند.
ورزش هایی که برای شما مضر هستند:
هر ورزشی كه مستلزم خم‌كردن شدید زانوها باشد می‌تواند به زانو صدمه بزند.اگر خم كردن به‌همراه بلندكردن وزنه باشند،فشار مضاعفی به زانوها وارد می‌كند و می‌تواند به زانو آسیب برساند.با این تعریف فعالیت‌های ورزشی كه در آنها خم می‌شوید یا می‌پرید،مثل بسكتبال و فوتبال برای زانوها مضرند.ورزش‌هایی كه در آن حركت‌های خم‌شدن زانوها و فرودآمدن روی پاها به دفعات زیاد انجام می‌شود نیز برای زانوها مضر هستند،تنیس،بدمینتون و فوتبال از این دسته ورزش‌ها محسوب می‌شوند.طناب‌زدن جزء موارد استثنایی است كه به رغم پریدن آسیبی به زانو وارد نمی‌كند.ورزش‌هایی كه در آنها فرد می‌پرد،فرود می‌آید یا در حال دویدن به‌طور ناگهانی تغییر مسیر می‌دهد،فشار خیلی زیادی روی زانوها وارد می‌كند كه ممكن است منجر به آسیب‌ به رباط‌های زانو و به‌خصوص رباط صلیبی قدامی شوند.حتی مقادیر كم این فعالیت‌های ورزشی نیز می‌توانند باعث آسیب به غضروف یا منیسك‌های زانو كه از غضروف آن محافظت می‌كنند، بشود.توجه داشته باشید ورزشكاران حرفه‌ای با گذراندن دوران بدن سازی و تقویت عضلات پا احتمال آسیب دیدگی را كاهش می‌دهند ضمن این‌كه قبل از شروع ورزش نیز بدن خود را بطور اصولی و مناسب گرم می‌كنند، برای همین است كه میزان آسیب در آنها كمتر است، ورزشكاران آماتوریست كه مثلا فوتبال بازی می‌كنند.
 
ورزش اختصاصی :
با چند ورزش می‌‌توان عضلات زانو را به طور اختصاصی تقویت كرد.یكی از این ورزش‌ها،این است كه روی زمین بنشینند و پای خود را دراز كنند و به حالتی قرار گیرند كه به مفصل‌‌شان فشاری وارد نیاید سپس به حالت در جا عضله جلوی ران خود را منقبض كنند و تا 10 شماره به همین حالت نگه دارند.می‌‌توان برای مثال،صبح سه بار،ظهر سه بار و شب هم سه بار این كار را انجام دهید. البته در روزهای ابتدایی بهتر است زیاد به اندام‌های‌شان فشار وارد نیاورید و به تدریج و به صورت هفته‌ای یك بار،شدت یا مدت تمرین را به مقدار 10 تا 20 درصد افزایش دهید.این نوع ورزش برای عضله چهار سر ران یا جلوی ران است.برای پشت ران هم می‌‌توان عضله پشت ران را منقبض كرد و به طور مشابه با تعداد و مدت گفته شده عمل كرد.
منبع:jamejamonline.ir

 




نویسنده : avagroup تاریخ : شنبه 23 دی 1391 ارسال نظر(0)

انیمیشن حرکات ورزشی برای تقویت عضلات و آب کردن شکم...

 

برای از دست دادن چربی شکم وآب کردن شکم و صاف شدن شکم حرکات زیر را هر روز تکرار کنید.

در ابتدای شروع تمرینات بهتر است هر کدام را 5 تا ست 10 تایی و 

در روزهای بعد با توجه به تقویت عضلات خود می توانید به تعداد انها اضافه نمایید.

روش دوم با استفاده از ثانیه شمار است که برای هر کدام از حرکات از بیست ثانیه شروع و سپس 

زمان ان اضافه نماید.

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم

 

حرکت شکم





نویسنده : avagroup تاریخ : شنبه 23 دی 1391 ارسال نظر(0)

اقدامات اولیه در آسیب های ورزشی

 

بسمه تعالی

 

در هر فعالیت ورزشی امکان بروز آسیب های ورزشی وجود دارد. کوه نوردان به خاطر ماهیت خاص ورزش کوه نوردی در معرض آسیب بیشتری قرار دارند. هر چند پیشگیری مقدم بر درمان است ولی آگاهی از درمان صحیح و انجام آن می تواند از آسیب های بیشتر و وخامت آن پیشگیری کند.

اغلب آسیب های ناشی از ورزش از نوع آسیب های بسته مانند پیچ خوردگی، ضرب دیدگی و کشیدگی ها می باشد. برخورد اولیه مناسب با این آسیب ها در کاهش مدت زمان لازم برای بازتوانی کامل و روند بهبود آن بسیار موثر خواهد بود.

با توجه به مکانیزم غالب آسیب ها، اقدامات اولیه مناسب به شرح زیر انجام می شوند. برای بخاطر سپاری بهتر، این اقدامات به صورت PRICES خلاصه شده اند.

اقدامات PRICES

Protection:(حفاظت عضو آسیب دیده) باید در مقابل آسیب های بیشتر و نیز حرکات و اقدامات آسیب رسان مورد حفاظت قرار گیرد. به عنوان مثال بانداژ، آتل گیری و بی حرکتی بوسیله آویز کردن یا پوشش های ویژه می تواند عضو آسیب دیده را در برابر آسیب بیشتر یا بدتر شدن آن حفاظت کند.

Rest:(استراحت) در صورت امکان باید از حرکت عضو آسیب دیده جلوگیری نمود. این استراحت برای جلوگیری از افزایش التهاب بسیار مفید است. همچنین استراحت برای فرد آسیب دیده نیز توصیه می شود.

Ice:(یخ) سرد کردن عضو و موضع آسیب باعث کاهش التهاب و جلوگیری از افزایش آن می شود. سرد کردن باید از اولین دقایق آسیب شروع شده و بسته به وسعت و شدت آسیب بین 48 تا 72 ساعت ادامه داشته باشد. پروتکل توصیه شده برای یخ درمانی بصورت سرد کردن به مدت 20 دقیقه در هر ساعت می باشد. این کار با گذاشتن کیسه حاوی یخ که در پارچه ای پیچیده شده است روی موضع آسیب دیده انجام می شود. نباید یخ بصورت مستقیم روی پوست قرار گیرد چرا که باعث آسیب سرمایی عضو می شود.

Compression:فشار بر عضو و موضع آسیب باعث جلوگیری از تورم بیشتر بافت و عضو آسیب دیده می شود. این امر باعث می شود تا التهاب کمتر عضو در بهبود زودتر آن موثر باشد. فشار بر موضع آسیب بوسیله بانداژ ساده یا کشی و یا استفاده از نوارهای الاستیک قابل انجام است. برخلاف یخ، فشار بصورت مداوم باید اعمال شود و تنها در استراحت شبانه باید باز شود. در بانداژ فشاری باید به وجود جریان خون در انتهای عضو دقت نمود.

Elevation:بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب باعث کاهش تورم موضع آسیب و جلوگیری از پیشرفت عوارض آسیب می شود. این اقدام بویژه در هنگام استراحت باید انجام شود.

Support:(حمایت) عضو آسیب دیده باید در فعالیت های خود مورد حمایت قرار گیرد تا فشار کمتری بر آن وارد شود. به عنوان مثال برای حمایت اندام تحتانی می توان از عصا استفاده کرد.

باید توجه داشت که همیشه همه اقدامات PRICES قابل انجام نیست ولی این اقدامات در کاهش عوارض آسیب های ورزشی و تسریع در بهبود آنها موثر بوده و حتی الامکان باید در موارد آسیب دیدگی انجام پذیرند.

گردآوری: مرحوم دکتر سعید بهاءلو




نویسنده : avagroup تاریخ : شنبه 23 دی 1391 ارسال نظر(0)

 

 

 




ورزش هاي زانو

 

 


ورزش هاي زانو :

 

۱- تمرين ها با پاي كشيده :

1- محكم كردن زانو - بنشينيد و پاها را مقابل خود دراز كنيد. زانوي خود را هر چه محكم راست كنيد، آن رابه زمين فشار دهيد و همزمان پا را از مچ به سمت خود بكشيد. زانو را تا پنج شماره راست نگه داريد، سپس آن را كاملا شل كنيد(سه بار در روز هر بار ده مرتبه).
محكم كردن زانو را در حالت ايستاده يا نشسته مي توانيد انجام دهيد، بنابراين بايد اين تمرين را در فعاليت هاي روزمره خود بگنجانيد مثلاً هنگامي كه براي مدتي طولاني نشسته ايد به دفعات زانوي خود را راست كنيد.


2- محكم كردن زانو با حمايت پاشنه ـ بنشينيد و پاها را در مقابل خود دراز كنيد. جسمي(مانند حوله ای تا شده يا يك تكه چوب به ارتفاع پنج سانتي متر) را زير پاشنه خود قرار دهيد، عضلات ران را سفت كنيد و انگشتان را از مچ پا به سمت خود بكشيد تا ده بشماريد سپس عضلات را شل كنيد و اين تمرين را حداقل دو بار در روز و هر بــار ده مرتبه انجام دهيد.


3- بالا بردن پا در وضعيت كشيده ـ بنشينيد و پاها را راست كنيد. در حالي كه زانو را در وضعيت كشيده قفل كرده ايد، پاي آسيب ديده را بالا ببريد، سپس تا نزديكي زمين پايين بياوريد اين تمرين را بصورت متوالي و سريع ده بار انجام دهيد و سعي كنيد به سي بار برسانيد.


4- بنشينيد و پاهاي خود را راست كنيد . وزنه اي روي مچ پا قرار دهيد،‌ پاها را در همان حالت راست بودن بالا ببريد و سپس به آرامي پايين بياوريد. براي شروع، وزنه نبايد از يك كيلوگرم بيشتر باشد وزنه را بتدريج سنگين تر كنيد. مراقب باشيد كه زانو در وضعيت كشيده باشد. تمرين را با پنج بار شروع كنيد و بتدريج به پنج ســـري ده تايي برسانيد.


5- چرخش مفصل ران ـ بنشينيد و مفصل پاهاي خود را راست كنيد. در حالي كه زانو را در همان وضعيت كشيده قفل كرده ايد پا را بالا ببريد و دايره هايي را با پاي خود در فضا بسرعت رسم كنيد و آن را به سه سري ده تايي برسانيد. اين تمرين را به سه سري ده تايي برسانيد. اين تمرين را با افزودن وزنه به مچ پا انجام دهيد.


6- الفبا ـ بنشينيد و پاها را راست كنيد، در حالي كه زانو را صاف نگه داشته ايد پا را بالا ببريد و بدون توقف حروف الفبا را در فضا « بنويسيد » وقتي اين تمرين برايتان آسان شد، آن را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهيد.


7- بنشينيد و پاها را راست كنيد. در حالي كه زانو را در وضعيت كشيده قفل كرده ايد، پا را بالا ببريد‌ به صورت عرضي آن را به يك سو ببريد و به آرامي به سمت مركز برگردانيد و آن گاه به نرمي پايين بياوريد. اين حركت را با هر پا پنج بار تكرار كنيد و به تدريج به سه سري ده تايي برسانيد؛‌ سپس اين تمرين را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهيد.


8- دور كردن مفصل ران ـ به پهلو بخوابيد به نحوي كه پاي آسيب ديده بالا قرار گيرد. زانو را راست نگه داريد و پا را از زانو بالا ببريد، تا سه بشماريد و سپس به آرامي پايين بياوريد. با پنج بار شروع كنيد، بتدريج تعداد تمرين به سه سري ده تايي برسانيد و سپس با افزودن وزنه به مچ پا آن را ادامه دهيد.


9- بالا بردن پا در وضعيت دمر ـ روي شكم بخوابي. زانو را راست نگه داريد و پا را از عقب كمي بالا ببريد. اين وضعيت را تا سه شماره حفظ كنيد، سپس بتدريج پا را پايين بياوريد. تمرين را با هر پا پنج بار انجام دهيد، بتدريج آن را به سه سري ده تايي برسانيد و سپس با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهيد.

۲- تمر ين هاي حركـتي براي خـم كردن زانـو :

1- روي ميز يا صندلي بلندي بنشينيد و پاي آسيب ديده را مقابل خود راست كنيد و روي پاي سالم بيندازيد.
پاي سالم را به آرامي خم كنيد تا آنجا كه به آخرين حد دامنه حركتي زانوي آسيب ديده برسد. اين وضعيت را تا پنج شماره حفظ كنيد، سپس هر دو زانو را راست نماييد ( ده بار).


2- روي ميز يا صندلي بلندي بنشينيد و به كمك پاي سالم خود، پاي آسيب ديده را حمايت كنيد. به آرامي بگذاريد زانو هايتان تا رسيدن به آخرين حد دامنه حركتي زانوي آسيب ديده خم شود، زانو ها را بيست بار در اين نقطه به جلو و عقب تكان دهيد.(ده بار تكرار كنيد).


3-روي ميز يا صندلي بلندي بنشينيد و پا ها را شل كنيد. پاي سالم را روي قسمت فوقاني پاي آسيب ديده قرار دهيد. با پاي سالم خود به آرامي به سمت پايين فشار دهيد به نحوي كه زانوي آسيب ديده تا آخرين حد دامنه حركتي خود خم شود، آن گاه پاهاي خود را كمي تكان دهيد تا اين كه احساس كنيد زانويتان بتدريج بيشتر خم مي شود.(ده بار تكرار كنيد)


4- روي شكم دراز بكشيد و پاشنه پاي سالم خود را در جلو ساق پاي آسيب ديده قرار دهيد. پاي سالم رابه عقب ببريد تا زانو هايتان خم شوند،‌ پاشنه هاي پا را با حركتي موزون و رو به پايين به نشيمنگاه فشار دهيد.(ده بار تكرار كنيد)


5- به پشت بخوابيد و زانوي آسيب ديده را به سمت قفسه سينه خم كنيد. با گذاشتن دست ها روي قسمت فوقاني ساق و با حركتي رو به پايين، زانوي خود را به طرف قفسه سينه بكشيد تا اينكه حس كنيـــد زانويتان بتدريج خم مي شود.(ده بار تكرار كنيد).


6-روي شكم دراز بكشيد و زانوي آسيب ديده را خم كنيد. پا را بگيريد و به سمت نشيمنگاه بكشيد، هنگامي كه به آخرين حد خم شدن زانو رسيديد، اين وضعيت را تا ده شماره حفظ كنيد. به آرامي عضلات را شل كنيد؛‌ اين تمرين را پنج بار تكرار نماييد.


7- روي صندلي بنشينيد و زانوي آسيب ديده را تا حد امكان خم كنيد و پا را روي زمين قرار دهيد. در حالي كه پاشنه روي زمين نگه داشته شده است انگشتان را شش مرتبه به داخل و خارج بچرخانيد تا زانو كمي بچرخد. سپس زانوي خود را كمي بيشتر خم نماييد. اين تمرين را سه بار تكرار كنيد.


8- روي پاي سالم بايستيد و زانوي آسيب ديده را روي صندلي قرار دهيد(براي راحت بودن، بالشي زير زانو بگذاريد) طوري بايستيد كه گويي روي صندلي زانو زده ايد. به آرامي نشيمنگاه خود را به سمت پاشنه پا ببريد تا زانو خم شود.(ده بار تكرار كنيد).


9- با دو دست خود ميله افقي يا تكيه گاهي را كه همتراز با شانه هاي شماست بگيريد،‌ با حركتي رو به پايين زانو ها را به آرامي خم كنيد و تا حد ممكن چمباته بزنيد. سپس پاها را راست كنيد و اين حركت چمباته اي را پنج بار تكرار نماييد(در صورت امكان اين تمرين را در مقابل آينه انجام دهيد تا متوجه شويد وزن شما تنها روي زانوي سالم منتقل نمي شود.


10- زين دوچرخه ثابت را درست زير نقطه اي تنظيم كنيد كه در آن بتوانيد پدال را با زانوي آسيب ديده كاملاً بچرخانيد. بدون هيچ مقاومتي، پدال را با زانوي آسيب ديده خود تا آنجا كه مي توانيد بچرخانيد. و سپس پدال را به پايين فشار دهيد تا به وضعيت شروع برگردد؛ در صورت لزوم با پاي سالم به حفظ گشتاور كمك كنيد. پدال را به صورت موزون به سمت جلو و عقب فشار دهيد تا وقتي بتوانيد پا را يك دور كامل بچرخانيد با هر دو پا بصورت عادي براي يك دقيقه پدال بزنيد، سپس زين را سه سانتي متر پايين بياوريد و اين تمرين را تكرار كنيد.

۳- تـمـريـن هـا ي قـدرتـــي :

همه ورزش هايي كه در زير به آنها اشاره مي شود تمرين هاي قدرتي همراه با حركت زانو هستند. تعداد دفعات انجام هريك از تمرين ها را بتدريج به سه سري ده تايي برسانيد.


1- فعال كردن عضله پهن داخلي – بنشينيد و پا را مقابل خود دراز كنيد، بالش يا حوله لوله شده اي را زير زانو قرار دهيد و وزنه اي را به مچ پا ببنديد. زانو را محكم راست كنيد، سپس به آرامي آن را پايين بياوريد. با پاي ديگر اين تمرين را تكرار كنيد.

2- خم كردن زانو و بالا بردن و راست كردن پا – بنشينيد و پاها را مقابل خود دراز كنيد. در حالي كه پاشنه پا را روي زمين نهاده ايد يكي از زانو ها را خم كنيد، سپس پا را در هوا بالا ببريد تا زانو راست شود. در حالي كه زانو را راست نگه داشته ايد به آرامي پا را پايين بياوريد(‌به نوبت يك سري براي هر پا) آنگاه با افزودن وزنه،‌ ايـــن تمرين را انجام دهيد.


3- راست كردن زانو – روي صندلي يا ميز بلند بنشينيد و وزنه اي را به پا يا مچ ببنديد. زانو را نود درجه خم و سپس راست نماييد و در آن حالت قفل كنيد و بتدريج پايين بياوريد(به نوبت يك سري براي هر پا)‌.


4- پرس پا – روي صندلي ماشين وزنه مخصوص پا بنشينيد؛‌ صندلي را طوري تنظيم كنيد كه بتوانيد زانو را هر چه بيشتر خم نماييد. زانو ها را با فشار راست كنيد و سپس به آرامي به وضعيت خميده برگردانيد.


5- نشست و بر خاست – بايستيد و پشت خود را تا حد امكان راست نگه داريد. به آرامي زانو ها را كمي بيش از نود درجه خم كنيد؛‌ دوباره راست بايستيد و پاها را در وضعيت كاملا كشيده قفل كنيد؛ اين تمرين را با وزنه – در دست يا روي شانه انجام دهيد.


6- برخاستن – روي صندلي كوتاه يا چهار پايه، دست به سينه بنشينيد و پاها را موازي يكديگر قرار دهيد. صاف بايستيد، سپس زانو ها را به صورت متوالي خم و راست كنيد تا در هر بار نشيمنگاه شما با صندلي تماس پيدا كند. تا پايان تمرين روي صندلي ننشينيد. سپس اين تمرين را به كمك وزنه انجام دهيد؛ در اين حالت وزنه را كاملا بكشيد و وزنه ها را در دست بگيريد.


7- برخاستن – مانند تمرين 6،‌ اما در هر سري روي يك پا.


8- مقابل نيمكت يا پله اي به ارتفاع حدود شصت سانتي متر،‌ بايستيد. روي نيمكت بالا رويد، زانو را كاملاً‌ راست كنيد و پايين بياوريد؛‌ اين حركت را به صورت متوالي و سريع انجام دهيد. در هر سري از تمرين ها پاي خود را عوض كنيد. سپس با نگه داشتن وزنه در دست ادامه دهيد.


9- پرس پا،‌ خوابيده – زير ماشين پرس پا، دراز بكشيد به طوري كه همه قسمت هاي كمر با زمين تماس داشته باشد. زانو ها را فشار دهيد تا كاملاً‌ راست شوند و بتدريج پايين بياوريد.(‌با وزنه هاي سبك شروع و آنها را بتدريج سنگين تر كنيد. كمر شما بايد در همه اوقات اين تمرين با زمين در تماس باشد).


10-نشست و برخاست پا با يك پا – روي يك پا بايستيد. زانو را به آرامي تا زاويه قائمه يا كمي بيشتر خم كنيد و سپس تنه را بالا ببريد و زانو را كاملاً‌ راست كنيد(به نوبت يك سري براي هر پا).


11- پارو زدن – در ماشين پارو زدني بنشينيد،‌ مطمئن شويد از اين كه مي توانيد زانو ها را كاملا‌ خم و راست كنيد در اين تمرين،‌ زانو ها را با فشار به آرامي خم كنيد.


12- دوچرخه ثابت – زين دوچرخه را طوري تنطيم كنيد كه هنگامي كه پدال در وضعيت پايين و كف پا روي آن است،‌ زانو تقريباً‌ راست باشد مقاومت را در حد متوسط تنظيم كنيد و ده دقيقه با سرعت ثابت پدال بزنيد. ابتدا ميزان مقاومت و سپس زمان تمرين را افزايش دهيد.

۴- تـمـريـن هـا ي د يــنــامــيــك :

1- جهش متناوب پاها به عقب – طوري خم شود كه پاها بصورت كشيده در پشت بدن و وزن روي دست ها باشد. يك زانو را تا سينه خم كنيد،‌ آن گاه اين پا را به عقب پرت كنيد و همزمان زانوي ديگر را تا سينه خم نماييد اين حركت را به صورت متوالي و سريع انجام دهيد. با بيست بار(ده بار براي هر پا)‌ شروع كنيــــد و بتدريــج آن را به پنجاه بار برسانيد.


2- جهش هر دو پا به عقب - مانند تمرين قبلي است با اين تفاوت كه هر دو پا با هم خم و سپس به عقب پرت مي شوند. با ده بار شروع كنيد و آن را به سه سري ده تايي برسانيد.


3- جهش به عقب و بالا – مانند تمرين قبل، در حالي كه وزن بدن روي هر دو دست قرار دارد، زانو ها را خم و سپس پاها را به عقب خم كنيد؛‌ پس از اين كه دوباره زانوها را تا سينه خم كرديد، به بالا جهش كنيد،‌ به حالت چمباته اي فرود آييد تا دوباره پاها به عقب پرت كنيد.


4- پرش از حالت چمباتمه – بايستيد و يك پا را جلوتر از ديگري قرار دهيد؛ به پايين بجهيد و زمين را لمس كنيد؛ سپس به بالا بپريد و پاها را در هوا عرض كنيد تا پاي‌‌« عقبي» به هنگام فرود در جلو قرار گيرد. اين تمرين را بصورت متوالي و سريع با شش بار شروع كنيد و بتدريج به سه سري ده تايي برسانيد.


5- پرش روي نيمكت – پاها را در طرف يك نيمكت قرار دهيد. به بالا بپريد و در هوا پاشنه هاي پا را به هم بزنيد و به هنگام فرود پاها را در دو سوي نيمكت قرار دهيد. اين تمرين را شش بار به صورت متوالي و سريع انجام دهيد و بتدريج به سه سري ده تايي برسانيد.


6- بالا بردن توپ طبي – بايستيد و توپ طبي(يا وزنه بزرگ و مشابه ديگري) را در دست بگيريد و پشت خود را صاف نگه داريد، چمباتمه بزنيد تا توپ بازمين تماس يابد. سپس به سرعت پاها را راست كنيد و توپ را بالاي سر ببريد. اين حركت ر ا شش بار به طور متوالي و سريع انجام دهيد و آن را به سه ســري ده تايي برسانيد.


7- پرتاب توپ طبي – مانند تمرين شش است اما پس از راست كردن زانو ها، توپ را به بالا پرت كنيد و هنگام گرفتن مجدد توپ، زانو ها را خم كنيد ولي پشت خود را صاف نگاه داريد.


8- لي لي كردن – به نوبت با هر يك از پاها با سرعت هر چه بيشتر به جلو و عقب لي لي كنيد. اين تمرين را با ده جهش شروع كنيد و بتدريج به پنجاه برسانيد.


9- دويدن از پله ها – به سرعت هر چه بيشتر از پله ها بالا بدويد، ابتدا يك پله و بعد دو پله در هر گام. تمرين را با بيست پله شروع كنيد و بتدريج به پنجاه برسانيد.


10-دويدن رفت و برگشت – فاصله اي در حدود سي متر انتخاب كنيد،‌ اين مسافت را به سرعت بدويد، در پايان مسير به زمين دست بزنيد و بسرعت به نقطه شروع برگرديد. اين تمرين را پنج بار بصورت متوالي و سريع با دست زدن در دو انتهاي مسير انجام دهيد و بتدريج دفعات تمرين را به ده بارو مسافت را به صد متر افزايش دهيد.


11-شوت زدن – به فاصله ده متري از يك ديواره بايستيد و توپ سبكي را بصورت متوالي و سريع به سمت آن شوت كنيد. به نوبت با هر پا بيست بار شوت بزنيد. بتدريج توپ سنگين تري انتخاب كنيد و فاصله از ديواره را نيز تا تقريباً سي متر افزايش دهيد.


12-پرش سينه – از حالت ايستاده به بالا بپريد و سعي كنيد زانو ها را تا سينه بالا بياوريد. اين حركت را بسرعت شش بار انجام دهيد و بتدريج تا بيست بار انجام دهيد.

نویسنده : avagroup تاریخ : شنبه 23 دی 1391 ارسال نظر(0)

اصولی که در کوهنوردی باید بدانیم و به آن عمل کنیم

 

اصولی که در کوهنوردی باید بدانیم و به آن عمل کنیم

 


 انجمن پزشکی کوهستان ایران: امروزه کوهنوردی به عنوان ورزشی مفرح در بین علاقه مندان به کوه و طبیعت جایگاه خود را پیدا کرده است . آگاهی داشتن از طبیعت و خطرات آن و چگونگی حفط سلامت خود و همراهان و جلوگیری از آسیب رساندن به محیط پیرامون مان در زمان اجرای برنامه های کوهنوردی و طبیعت گردی به عنوان دغدغه ای در میان دوستداران طبیعت در آمده است .

و یادمان نرود که :
1. کوله پشتی٬ خانه کوچک کوهنورداست.
2. قدمهای خودرا نسبت به شيبها تنظيم کنيد.
3. کوهنوردی ورزش جمعی است از تک روی پرهيزکنيد.
4. تنها به کوه نرويد .
5. درکوه هيچگاه ندويد .
6. نظم طبيعت را بهم نزنيد .
7. گياهان را به آتش نکشيد.
8. به حيوانات آسيب نرسانيد.
9. آب چشمه ها را آلوده نکنيد .
10. هيچگاه کناره چادر آتش درست نکنيد ( جهت باد رادرنظر داشته باشيد )
11. هميشه مقداری آب و مقداری مواد قندی ونمکی همراه داشته باشيد .
12. انرژی خود را تقسيم کنيد ( يعنی وقتی از کوه برمی گردید احساس خستگی وکوفتگی نکنيد )
13. به ستون يک حرکت کنيد (در کوهپيمايی همه به ستون يک و پشت سرهم به فاصله يک متر )
14. در صعود هيچگاه از مسيرهای شنی و بی راهه ها وريزش سنگها استفاده نکنيد.
15. درفرود ازشيبها ٬ ازشن اسکيها وتخته سنگهای کم شيب تا شيب ۶۰ درجه استفاده ميشود.
16. در کوهنوردی اولين اشتباه آخرين اشتباه است ( يعنی ديگر وجود نداريد که اشتباه بعدی رخ دهد) پس مواظب سلامت خودتان باشيد
17. هريک ساعت راهپيمايی پنج دقيقه استراحت کنيد ( کمی نرمش - کمی تغذيه - کمی آب )
18. هرگاه درصعود به نفس نفس افتاديد وحتی دهانتان خشك شده و دچار خستگی زودرس شديد ، بدانید ممکن است علت یکی از موارد زیر باشد ؛

• تند می رويد .
• با دهان نفس می کشيد .
• کوله پشتی سنگين دارید ومنظم نيست .
• با کارهای اضافی يا بيهوده انرژي زيادی را ازدست داده ايد .
• فاصله پاهای شما زياد است .
• درشيبها مستقيم حرکت می کنيد .
• آنقدر لباس پوشيده ايد که بدن نمی تواند تنفس کند.

19. خطرات کوه { طوفان - بوران - صاعقه - بهمن - نقاب برفی - چاله برفی - نداشتن امکانات - اطلاع نداشتن ازموقعيت کوه - سرد شدن زودرس بدن - کوه گرفتگی - ورعايت نکردن اصول ايمنی درکوه
20. درهوای سرد استراحت نشستن خيلی کم داريم بيشترين استراحتها ايستاده و زمان ٬ يک الي دو دقيقه ايی است .
21. نزديک به قله ها هيچگاه شتاب نکنيد ٬ وهميشه جمعی به قله برسيد که بدانيد درجمع کوهنوردی بين افراد ٬ برتری وجود ندارد .
22. تشکيل گروه { درهر برنامه ؛ مسافرت ؛ گردش ؛ کوهنوردی } حتما يک نفر رابه عنوان سرپرست انتخاب وبه دستورات ونکته های او عمل کنيد.
23. درصعودها { سرپرست گروه - مسئول فنی - مسئول تدارکات - مسئول تبليغات - مسئول بهداشت ودرمان } الزامی است.
24. کارت بيمه ورزشی الزامی است.
25. داشتن يک پلاستيک جهت جمع آوری آشغالهای خود تازمان برگشتن به شهر الزامی است (اگراين فرهنگ کوهنوردی همه جا رعايت شود مطمئن باشيد هيچگاه کنارچشمه ها - کنارآبشارها - کنار پناهگاه ها ومسيرها وقله ها ٬ زباله اي مشاهده نخواهيدکرد )
 

تشکر از گروه کوهنوردی اوشیدا




نویسنده : avagroup تاریخ : پنج‌شنبه 21 دی 1391 ارسال نظر(4)

هیپوترمی(کاهش دمای عمومی بدن) در برنامه های کوهنوردی

هیپوترمی(کاهش دمای عمومی بدن) در برنامه های کوهنوردی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: برخلاف حيوانات خون گرمي که لايه اي از مو يا پوست کلفت براي گرم نگه داشتن خود دارند انسانها نياز به يک لايه اضافي از لباس دارند تا زماني که محيط بيرون سرد است آنها را گرم نگهدارد . بدون آن لايه اضافي از لباس بدن شما بيش از آنکه حرارت توليد مي کند حرارت را از دست خواهد داد . اگر حرارت زيادي از دست برود نتيجه آن هيپوترمي خواهد بود . قرار گرفتن در معرض آب سرد و همچنين بعضي بيماريها نيزمي توانند باعث هيپوترمي شوند .

هیپوترمی زماني رخ مي دهد که مکانيسم هاي کنترل بدن شما قادر به حفظ درجه حرارت طبيعي بدن نيستند . درجه حرارت مرکزي بدن شما بطور طبيعي حدود ۳۷ درجه سانتيگراد مي باشد . درجه حرارت داخلي حدود ۳۵ درجه سانتيگراد يا کمتر نشانگر هيپوترمي است .


علائم و نشانه هائي که ممکن است ايجاد شوند شامل کاهش تدريجي توانائي هاي جسمي و ذهني مي باشد . هيپوترمي شديد مي تواند منجر به مرگ شود . بيشترين افراد در معرض خطر افراد مسن ،‌اطفال ،‌ بيماران ذهني يا مبتلا به آلزايمر که قدرت قضاوت در مورد نياز به پناهگاه را ندارند و بيماران مسموم ، بي خانمان و افراد گرفتار در سرما بعلت خرابي اتومبيل مي باشند .

پوشيدن لباس هاي محافظ و رعايت ساير نکات ايمني مي تواند باعث عدم افت درجه حرارت بدن شما به سطوح مرگبار شود . توجه به علائم و نشانه هاي زودرس هيپوترمي نيز مهم مي باشد . . . . . . . .




ادامه مطلب...
نویسنده : avagroup تاریخ : چهارشنبه 20 دی 1391 ارسال نظر(1)

برف کوری یا نور زدگی (Snow Blindness) مشکلی برای کوهنوردان

 

برف کوری یا نور زدگی (Snow Blindness) مشکلی برای کوهنوردان:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: عضو انجمن‌پزشکی‌کوهستان ایران دراستان البرز گفت: کوه‌نوردان هنگام صعود به مناطق برفگیر باید نکات ایمنی در برابر برف کوری را رعایت کنند.

روابط عمومی هیات کوه‌نوردی استان البرز روز دوشنبه به نقل از دکترˈ فرید عباسی دزفولیˈ اظهار کرد: برف حدود85درصد از اشعه ماورا بنفش را منعکس می‌کند و این اشعه در صعود‌های برفی باعث آسیب و سوخته گی قرینه چشم می‌شود. وی افزود: برف کوری پس از حدود 20 دقیقه حضور در منطقه برفی ایجاد می شود و علایم  آن شش تا 12 ساعت بعد در چشم بروز پیدا می کند.

عباسی دزفولی ادامه داد:ریزش اشک و گاه خشکی چشم ها ، درد، تاری دید، احساس جسم خارجی در چشم ،قرمزی چشم و حساسیت به نوراز جمله علایم برف کوری هستند. وی تاکید کرد: در این زمان، مبتلایان به برف کوری باید از مالیدن چشم خودداری کنند زیرا مالش چشم سبب تشدید بیماری می شود.

عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران بیان کرد: علایم برف کوری پس از  18 تا  24 ساعت با رعایت نکات لازم از بین می رود. وی گفت: کوه نوردانی که در چشمان خود لنز دارند باید لنزها را در مناطق برفی از چشم خارج کنند. عباسی دزفولی اظهار کرد: هنگام برف کوری ضمن پرهیز از نور،باید روی چشمان را به مدت 24 ساعت با پارچه تمیز بست. وی استفاده از عینک آفتابی استاندارد را از دیگر راه های کنترل درد و سوزش چشم ناشی از برف کوری دانست.

این پزشک گفت: کوه نوردان هنگام برف کوی نیز می توانند برای کمپرس سرد از یخ یا برفی که در یک پلاستیک درون یک پارچه پیچیده شده  و یا از یک بطری یا قمقمه حاوی آب سرد استفاده کنند. وی اضافه کرد:افرادی که دچار برف کوری می شوند نباید یخ یا برف را بطور مستقیم روی چشم یا پوست صورت خود بگذرانند.




نویسنده : avagroup تاریخ : سه‌شنبه 19 دی 1391 ارسال نظر(0)



تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به گروه کوهنوردی آوا مي باشد.