سرپرست : رحمان رفیقی

عکاس : امیر مهدی کیا

همنوردان :

آقایان : رحمان رفیقی ، علی رضا ذکایی ، سعید روشن ضمیر ، سید احمد حسینی ، هادی احمدی ، اکبر عظیمی و مجتبی

خانمها : بناساز ، بیگلری و دواچی

 سلام

حیفم اومد که شما دوستان و خوانندگان این مطلب رو نخونید با تشکر و سپاس فراوان  از اقای جعفر پور

تلاش آخر
دو روز مانده به پایان جهان،تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است.تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود.پریشان شد و آشفته و عصبانی
نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.داد زد و بد و بیراه گفت، خدا سکوت کرد.آسمان و زمین را به هم ریخت،خدا سکوت کرد.جیغ زد و جارو جنجال راه انداخت،خدا سکوت کرد.به پر وپای فرشته و انسان پیچید،خدا سکوت کرد.کفر گفت و سجاده دور انداخت،خدا سکوت کرد.
دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد،خدا سکوتش را شکست و گفت:عزیزم
اما یک روز دیگر هم رفت،تمام روز را به بدو بیراه و جارو جنجال از دست دادی.تنها یک روز دیگر باقیست.
بیا و لااقل این یک روز را زندگی کن.لا به لای هق هقش گفت:اما با یک روز......با یک روز چکار می توان کرد.....
خدا گفت:آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند،گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را در نمی یابد،هزار سال هم به کارش نمی اید.و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت:حالا برو و زندگی کن.او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش می درخشید.اما می ترسید که حرکت کند،می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد.قدری ایستاد.......بعد با خودش گفت:وقتی فردایی ندارم،نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد،بگذار این یک مشت زندگی را مصرف کنم.
آن وقت شروع به دویدن کرد.زندگی را به سر و رویش پاشید،زندگی را نوشید و زندگی را بویید و چنان به وجد آمد که دید می تواند تا ته دنیا برود،می تواند بال بزند، می تواند پا روی خورشید بگذارد.می تواند.......
او در آن یک روز آسمان خراشی بنا نکرد،زمینی را مالک نشد،مقامی بدست نیاورد اما........
اما در همان یک روز دست بر پوست درخت کشید،روی چمن خوابید،کفش دوزکی را تماشا کرد،سرش را بالا گرفت و ابر ها را دید و به آنهایی که نمی شناختندش سلام کرد.او در همان یک روز آشتی کرد و خندید و سبک شد،لذت برد و سرشار شد و بخشید،عاشق شد و عبور کرد و تمام شد.
او همان یک روز زندگی کرد اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند،امروز او درگذشت،
کسی که هزار سال زیسته بود!
یلدا مبارک

                با تشکر از دوست عزیز آقای وثوقی

سلام به همنوردان عزی حتما این مطلب رو بخونید

  این مطلب رو از قصد اینجا گذاشتم که باورتون بشه تو برنامه ها:اولا :بعد از خدا فقط باید به خودمون تکیه کنیم نه امداد ونجات  و ثانیا حتما دوره هایی  آموزشی رو که توسط دوستان اعلام میشه شرکت کنیم که اگر خدایی نکرده مشکلی برای همنوردان پیش اومد بتونیم بهشون کمک کنیم.انشالله که دیگه برای هیچ کوهنوردی مشکلی پیش نیاد.

واکاوی یک حادثه: نجات از مرگ:

دیگر عادت کرده ایم گزارشاتی اینچنین بشنویم:

نجات 11 عضو تیم کوهنوردی شرکت گاز از مرگ

در خصوص حادثه مرگ یکی از کوهنوردان شرکت گاز(شرکت توسعه صنایع گاز ایران) ابتدا اجازه دهید اطلاعاتی در مورد حادثه ارائه دهیم (تلفن فرد ارائه کننده اطلاعات ذیل از اعضاء گروه فوق موجود و محفوظ است):

یک تیم کوهنوردی از شرکت توسعه صنایع گاز ایران در روز پنج شنبه اقدام به صعود به قله آراکوه در منطقه بین لواسان و جاجرود می نمایند. در حدود ساعت 11.30 دقیقه یکی از اعضاء گروه (60 ساله) دچار علائم مبهم و کاهش هوشیاری می گردند. با یکی از کوهنوردان مربی و آشنا تماس می گیرند و جریان را به وی اطلاع می دهند و ایشان نیز تلفن انجمن پزشکی کوهستان ایران را در اختیار ایشان قرار می دهند.

بعد از تماس با انجمن پزشکی کوهستان ایران احتمال بروز بیماری قلبی در همان ابتدا مطرح می شود ولی متاسفانه هبچ گونه کیت امداد و نجات همراه این تیم 11 نفره نمی باشد. راه کارهای دیگر جهت احیاء فرد ارائه می شود و موثر واقع نمی شود و در نهایت ساعت 12 جهت اعزام بالگرد به مسئولین اورژانس اطلاع داده می شود و ساعت 13.30 دقیقه  بالگرد اعزام می شود.

بالگرد به منطقه رفته ولی هیچ نیرویی پیاده نمی شود و حتی پزشکی که در هلی کوپتر حضور داشته از هلی کوپتر پیاده نمی شود. حتی برانکاردی برای تیم و فرد حادثه دیده در اختیار قرار نمی گیرد. درنهایت اعضاء تیم مجبور می شوند با استفاده از باتوم فرد را با مشکلات بسیار در عصر روز پنج شنبه  و تا حدود 1.30 صبح روز جمعه و در شرایطی سخت به پایین منتقل کنند.

احتمالا تیمی امدادی نیز از طریق زمینی با پای پیاده به کمک تیم حادثه دیده می روند ولی کمک جدی نمی توانند بکنند.

ولی گزارش ژورنالیستی حادثه از دید مسئولین و سخنگوی سازمان امداد و نجات هلال احمر:

امدادگران کوهستان استان تهران ساعت 11 روز گذشته در جریان مفقود شدن یک تیم کوهنوردی 12 نفره در ارتفاعات آرات شهرستان جاجرود قرار گرفتند. بلافاصله تیم های امداد کوهستان به ارتفاعات این کوه اعزام شدند و پس از ساعتی جستجو موفق شدند اعضای این تیم را در ارتفاع 3200 متری در حالی که دچار ارتفاع زدگی و ترس شده بودند پیدا کنند.

وی ادامه داد: در بررسی ها مشخص شد این افراد عضو تیم کوهنوردی شرکت گاز هستند. متاسفانه به دلیل ایست قلبی یکی از اعضای این تیم که مردی 60 ساله بوده جان خود را از دست داده و یکی دیگر از اعضای تیم نیز دچار ارتفاع زدگی شدید شده بود که به همراه  10 کوهنورد دیگر به پائین ارتفاعات انتقال داده شدند.

سخنگوی سازمان امداد و نجات هلال احمر با اعلام اینکه عملیات امداد و نجات پس از 6 ساعت در ساعت 17 به پایان رسید افزود: البته امدادگران توانستند بامداد امروز جنازه دیگر عضو این گروه را نیز به پائین منتقل کرده و به عملیات خود پایان دهند.

و حال واکاوی حادثه:

1- این تیم اصلا گم نشده بودند و قله آرا کوه در آنروز و آن ساعت جایی برای گم شدن نیست.

2- کسی در این برنامه دچار ارتفاع زدگی آنهم از نوع "ارتفاع زدگی شدید" نشده بود چون ارتقاع این قله جایی برای ارتفاع زده شدن ندارد(بهتر است حداقل اطلاعات در مورد ارتفاع زدگی را برای مسئولین آموزش دهیم).

3- نجات 12 نفر کوهنورد اصلا نیاز نبوده و فقط کمک به فرد دچار حمله قلبی مطرح بوده.

4- هیچ گونه کمکی از جانب بالگرد و نیروهای امدادگر آن به تیم حادثه دیده صورت نگرفته و حتی یک برانکارد نیز برای حمل فرد در اختیار آنان قرار نگرفته است.

5- "امدادگران توانستند بامداد امروز جنازه دیگر عضو این گروه را نیز به پائین منتقل کرده و به عملیات خود پایان دهند" این حادثه فقط یک جنازه داشته که آنهم توسط خود افراد به پایین منتقل شده نه نیروهای امدادگر.

تا کی جامعه کوهنوردی باید شاهد عدم کارایی نیروهای امدادگر کوهستان باشند و تا به کی برای بزرگ جلوه دادن کاری که انجام نشده باید شاهد استفاده از جملات و کلمات اغوا کننده باید باشیم.  

نجات تیم کوهنوردی از مرگ

نجات از قعر دره های مخوف

نجات از هوای طوفانی و شزایط مزگبار

نحات 12 کوهنورد از مرگ، ارتفاع زدگی شدید و ترس و . . .

بجای بزرگ جلوه دادن این عملیات محیرالعقول بیاید سازمان امداد و نجاتی متمرکز، کاربردی، مسئولیت پذیر،  حرفه ای، مجهز و . . . داشته باشیم.

نوشته شده توسط دکتر حمید مساعدیان

نام برنامه حصارک

گزارش و عکس : آقای جعفر پور

همنوردان : آقایان احمدی ،عظیمی ، جعفر پور و رحمت اللهی

با تشکر ویژه از تمام عزیزان انشالله که همیشه در پناه حق سلامت و تندرست باشید.

بنام خالق هستی بخش

باز جمعه ای دیگر و گشت و گذاری در دل طبیعت همراه با دوستان و در مسیری زیبا٬                      محلی که این هفته دوست عزیز آقای احمدی برای کوه پیمایی انتخاب کرده منطقه حصارک می باشد که امتداد آن تا قله بند عیش ادامه دارد.با توجه به اینکه بیشتر دوستان گروه کوهنوردی آوا جهت شرکت در کلاس آموزش امداد کوهستان در برنامه حضور ندارند برنامه امروز با حضور چهار نفر از جمله آقایان رحمت الهی و احمدی و عظیمی وبنده برگزار شد . به همین منظور ساعت ۲۰/۶ دقیقه صبح با ماشین آقای عظیمی به حصارک رسیده و بعد از ادای نماز صبح در مسجد محل ٬حرکت به سمت کوه را آغاز کردیم .ابتدای مسیر دارای شیب تند ٬اما بعد از رسیدن به بلوار دانشگاه آزاد ادامه مسیر دارای ارتفاع زیادی نبود .وجود جویباری زلال و درخت های تنومند و هوای نیمه ابری نچندان سرد اواخر پاییز انگیزه رفتن تا قله بند عیش را صد چندان می کرد ٬اما به دلیل مشغله هایی که دوستان داشتند بیش از دو ساعت و نیم به پیشروی ادامه ندادیم و در محلی که تعداد چند نفر از کوهنوردان آشنا با آقای احمدی نیز حضور داشتند بعد از ساعتی استراحت و خوردن غذا و چای داغ در حالی که قله مه گرفته بند عیش در مقابلمان خودنمایی می کرد ٬راه رفته راباز گشته و در ساعت ۵/۱۲ زیر نم نم باران به تهران باز گشتیم.     جای تمامی دوستان غایب خالی .

این هم عکس های این هفته تقدیم به دوستان شرکت کننده 

 دوره آموزشی "مبانی و مقدماتی پزشکی کوهستان" در تاریخ 23 و 24 آذرماه 1391 - تهران:

با تشکز از جناب آقای دکتر مساعدیان

انشالله که همیشه در پناه حق تعالی همیشه تندرست و سلامت باشند.

این برنامه دو روزه بوده و شامل 16 ساعت تدریس می باشد. مباحث مورد تدریس در این دوره بر اساس استانداردهای کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی بوده و عبارتند بودند از: بیماریهای ارتفاع، ادم ریوی، ادم مغزی، سرمازدگی، هیپوترمی، صاعقه زدگی، تغذیه کوهستان، آفتاب سوختگی، نور زدگی، .

توصیه میکنم که تمام کسانی که به هر نحوی در ارتباط با ورزش کوهنوردی فعالیت میکنند حتما در دورهای آموزشی بخصوص پزشکی حتما شرکت نمایند.

انجمن پزشکی کوهستان ایران: همیشه در برنامه های کوهنوردی کمتر به مبحث نجات فکر می کنند و در مورد مسائل و مشکلات آن ارزیابی می نمایند. جستجو و نجات مبحثی نیست که تازه بوجود آمده باشد و از دیرباز وجود داشته است. معمولاً آنقدر که خود برنامه و اجرای آن حائز اهمیت بوده و متاسفانه به بخش نجات آن فکر نمی شود و اگر در حین اجرای برنامه اتفاق خاصی بیفتد آن وقت به فکر می افتند که چه کار باید کرد؟ چه امکاناتی داریم و چه امکاناتی نداریم و به چه تجهیزات فنی نیازمندیم؟ معمولاً هیچ ارزیابی در این خصوص انجام نمی شود یا اگر هم انجام شده باشد بسیار ارزیابی ضعیف و ناقصی بوده که اکثر نفرات از دانش فنی و تکنیک های تخصصی جستجو و نجات کم اطلاع هستند. ما باید به این نکته توجه نماییم که در خصوص آموزش تخصصی جستجو و نجات صحبت می کنیم و این کار باید یک کار سازماندهی شده و کاملاً تخصصی باشد و نیاز به پیش زمینه های بسیار قوی دارد.

معمولاً به ندرت در برنامه های کوهنوردی حادثه اتفاق می افتد و مثل اجرای برنامه ها تکرار نمی شود که فرد بتواند تجربه کافی در این خصوص را کسب نماید. می بایست در خصوص آموزش تکنیک های جستجو و نجات و اجرای آن زمان ویژه ای را اختصاص داد و موارد آن را بصورت تمرین و سناریو بصورت ویژه و با برنامه ریزی دقیق انجام داد.

با توجه به این اهمیت انجمن پزشکی کوهستان ایران در نظر دارد با همکاری موسسه آوای ارسباران دوره آموزشی "جستجو و نجات در کوهستان" را در تاریخ 7 و 8 دی ماه برگزار نماید.

 مراحل و سطح بندی جستجو و نجات:

مشخصات دوره:

اسرار تنفس

به کوشش آقای امیر عبدالهی عضو گروه کوهنوردی تهران

بینی شما قسمتهای راست و چپ دارد که هر دو قسمت برای تنفس تان بکار میروند، اما در حقیقت دو سوراخ بینی شما متفاوتند و شما میتوانید این تفاوت را حس کنید.

حفره سمت راست بینی، نشانگر خورشید و حفره سمت چپ نشانگر ماه است. وقتی سردرد دارید، سعی کنید که حفره سمت راست بینی تان را ببندید و برای تنفس کردن تنها از حفره سمت چپ استفاده کنید. خواهید دید که بعد از پنج دقیقه سردرد شما خوب خواهد شد.
اگر احساس خستگی میکنید، برعکس اقدام فوق را عمل کنید.

حفره سمت چپ بینی تان را ببندید و تنها از حفره سمت راست بینی تان تنفس کنید. بعد از مدتی احساس میکنید که خستگی شما برطرف شده است.
حفره سمت راست بینی شما به گرمی مربوط است و لذا براحتی گرم میشود
این در حالی است که حفره سمت چپ بینی تان به سردی مربوط میباشد.
تقریباً همه خانم ها از حفره سمت چپ بینی شان تنفس میکنند، بنابراین با سرعت بیشتری خنک میشوند.
اما بیشتر پسر بچه ها با بینی سمت راستشان نفس میکشند.

آیا توجه کرده اید که وقتی از خواب برمی خیزید، کدام حفره بینی تان سریعتر تنفس میکند؟
اگر از حفره چپ تندتر تنفس میکنید، شما احساس خستگی دارید.
بنابراین حفره سمت چپ بینی تان را ببندید و برای تنفس از حفره سمت راست خود استفاده کنید، خواهید دید که بسرعت احساس شادابی میکنید.
دوست من مستمراً سردرد بدی داشت و مکرراً به دکتر مراجعه میکرد و این سردرد باعث شده بود که حتی نتواند براحتی مطالعه کند و شبها نیز چنین سردردی را حس میکرد او مکرراً قرص های مسکن میخورد اما موثر نبود.
تا اینکه تصمیم گرفت از راه تنفس، سردرد خود را بهبود ببخشد.
حفره سمت راست بینی اش را بست و سعی کرد از حفره سمت چپش تنفس کند.
او مشاهده کرد که در کمتر از یک هفته سردردش بهبود یافت لذا این تمرین را برای مدت یکماه بعد هم ادامه داد.
چنین تمرینی برای تنفس کردن و بدون استفاده از قرص های شیمیایی تجربه شده و مفید بوده است.

بخش تحقیقات گروه کوهنوردی تهران

انجمن پزشکی کوهستان ایران: ميگرن شايع‌ترين اختلال نورولوژيك (عصبي) به شمار مي‌ر‌ود و حدود 12% از جمعيت كل جهان مبتلا به سردردهاي مزمن از نوع ميگرن هستند. سردرد ميگرن، درد شديدي است كه در يك يا هر دو طرف سر احساس مي‌شود. محل درد اغلب در قسمت جلوي سر و در اطراف نواحي گيجگاهي و يا در پشت چشمها و گوشهاست.

علاوه بر درد، مبتلايان به ميگرن، ممكن است دچار احساس تهوع و استفراغ شده و نسبت به نور و صدا بسيار حساس شوند. سردردهاي ميگرني در هر زمان از طول روز ممكن است ديده شوند. با وجود اين در بيشتر موارد حملات ميگرن در ساعات صبحگاهي آغاز مي‌شوند. درد ناشي از ميگرن ممكن است از چندين ساعت تا بيش از يكي دو روز به طول انجامد. اگر از علل و عوامل شيوع اين بيماري صرف نظر كنيم عوامل تشديد‌كننده حملات ميگرن اغلب از هر فرد به فرد ديگر متفاوت است. حملات ميگرن به تنهايي و توسط يك عامل يا فاكتور تشديد نمي‌يابند عوامل زير برخي از علل تشديد‌كننده حملات ميگرن هستند.

1) صداي بلند يا نور بويژه اشعه UV

2) گرسنگي و يا فقدان چربي در رژيم غذايي

3) تغييرات آب و هوا

4) برخي مواد غذايي و افزودني‌هاي غذايي

5) تغييرات هورموني در طي سيكل قاعدگي

6) استرس و اضطراب

7) فعاليتهاي سنگين بدني

بررسي حملات ميگرن از نظر كوهنوردي از چند نظر حائز اهميت است:

1) باتوجه به شيوع بيماري حاد ارتفاع (AMS) در بين برخي از كوهنوردان و اشتراك علايم باليني با حملات ميگرن، تشخيص افتراقي اين دو، براي كوهنوردان داراي سابقه ميگرن مهم مي‌باشد به عبارت ديگر تهوع، سردرد، استفراغ شديد و سردرد صبحگاهي هم از علايم AMS مي‌باشد و هم از علايم حملات ميگرن.

2) شدت تابش اشعه UV، گرسنگي، استرس و تغييرات آب و هوايي را كوهنوردان و طبيعت‌گردان با درصد بالايي تجربه مي‌كنند لذا عدم آگاهي از عوامل زمينه‌ساز فوق مي‌تواند كوهنوردي را از حالت لذت‌بخشي خارج و گاه به مخاطره بياندازد.

3) اگر فردي دچار بيماري كوه‌گرفتگي در ارتفاع شود چنانچه به اشتباهات حملات ميگرن تشخيص و درمان شود ممكن است به بيماري مهلك ادم ريوي و يا ادم مغزي سوق پيدا كند.

اقدامات پيشگيري :

1) قبل از اقدام به كوهنوردي ابتدا با پزشك خود در مورد تاثير ارتفاع بر روي سردردهاي ميگرن مشاوره كنيد.

2) سرپرست برنامه و دوست خود را در جريان سابقه بيماري خود قرار دهيد.

3) داروهاي مصرفي خود را همراه ببريد.

4) با استفاده از عينكهاي UV protect يكي از فاكتورهاي دخيل در تشديد حملات ميگرن را كاهش دهيم.

5) با استفاده از لباسهاي مناسب و آمادگي‌هاي جسماني و فيزيولوژيك و رواني قبلي استرس‌هاي ناشي از تغييرات آب و هوايي، سختي كار كوهنوردي و ... به بدن را كاهش دهيم.

6) با خوردن و آشاميدن مداوم و مناسب ضمن جبران انرژي و آب از دست رفته از عوامل مساعد‌كننده سردرد ميگرن و حتي كوه‌گرفتگي جلوگيري نماييم.

7) صعود تدريجي براي همه كوهنوردان به طور عموم و براي افراديكه داري سابقه ميگرن هستند موكداً توصيه مي‌شود.

8) اگر در حد حرفه‌اي كوهنوردي يا هيماليانوردي مي‌‌كنيد و سابقه حملات ميگرن داريد حتماً با پزشكان داراي تجربه هيماليانوردي در اين زمينه مشاوره نماييد.

اقدامات درماني:

1) به محض بروز علائم سردرد، تهوع، صعود را متوقف كنيد و مبنا را بر كوه‌گرفتگي حاد (AMS) قرار دهيد.

2) در مدت توقف ضمن مصرف داروهاي اختصاصي با نظر پزشك تيم يا با تماس با پزشك خانواده با كسب راهنمائي لازم، علاوه‌بر درمانهاي اختصاصي در صورت نياز درمانهاي علامتي را هم ادامه دهيد.

3) در صورتيكه بهبودي حاصل نشود و يا تشديد شد ارتفاع را كاهش دهيد. خلاصه ، - در هر مرحله از صعود به ارتفاعات بلند اگر علائم سردرد و استفراغ و تهوع بروز كرد مبنا بر كوه‌گرفتگي است حتي اگر فرد سابقه ميگرن داشته‌باشد. چرا كه بي‌توجهي به آن موجب پيشرفت بيماري به سمت بيماريهاي ناشي از ارتفاع كه تهديدكننده حيات مي‌باشند (خيز مغزي يا ريوي) مي‌گردد.

دكتر جلال‌الدين شاهبازي مسئول كميته پزشكي فدراسيون كوهنوردي

بهمن

زمان و مكان سقوط

بهمن چگونه در كوهستان شكل مي‌گیرد؟ در چه مناطقي از كوه‌ها، بهمن سقوط مي‌كند؟ وزن بهمن و سرعت حركت آن به چه ميزان است و بالاخره چگونه مي‌توان خود را از مسير حركت بهمن رهانيد و از مهلكه نجات يافت؟

در چه جاهايي خطر بهمن وجود دارد؟

1- شيب، يكي از عوامل بسيار مهم در سقوط بهمن است. روي شيب‌هاي خيلي تند (بيشتر از 50 درجه) چون برف قبل از انباشته شدن به طور طبيعي به پايين سرازير مي‌شود، خطر سقوط بهمن معمولاً زياد نيست. روي شيب‌هاي خيلي ملايم (كمتر از 25 درجه) نيز خطر بهمن معمولاً زياد نيست. تحقيقات بهمن‌شناسان فرانسوي نشان مي‌دهد كه بهمن‌هاي تخته‌اي، عمدتاً روي شيب‌هاي 30 تا 45 درجه است و بيشترين بهمن‌ها از روي شيب‌هاي 35 تا 40 درجه سقوط كرده است. كوهنوردان و اسكي‌بازان امريكايي اهميت فوق‌العاده‌اي براي عامل شيب قائل هستند. هر كوهنورد يا اسكي‌باز كوه، هميشه يك شيب‌سنج كوچك در جيب دارد تا با آن ميزان خطر ريزش بهمن را برآورد كند.

2- با تند شدن شيب، ثبات لايهفوقاني برف كاهش يافته و خطر بهمن افزايش مي‌يابد.

3- پوشش زمين. پوشش طبيعي خاك كه ارتباط بين مانتو برفي (توده برف) و خاك را برقرار مي‌كند نيز البته نه به اندازه شيب، مهم است. زمين‌هاي صاف و صيقلي و يا بدون ستي و بلندي و شيب‌هايي كه داراي بوته‌هاي كوچك يا چمنزار و علف هستند، بهمن‌خيز است. به عكس، شب‌هاي پر سنگلاخ و به ويژه با تخته‌سنگ‌هاي بزرگ و يا درخت و درختچه و يا بوته‌هاي بزرگ- مثل گون- معمولاً برف را به خوبي نگه مي‌دارند. يكنواختي شيب بسيار خطرناك است. به همين خاطر معمولاً با خاكبرداري، لين شيب‌ها را پله‌پله مي‌كنند.

چه موقع خطر بهمن زياد مي‌شود؟

باد عامل بسيار مهمي در افزايش خطر سقوط بهمن است به ويژه اگر در چند روز گذشته به شدت وزيده باشد. باد موجب تلمبار شدن برف در برخي نقاط مي‌شود، ضخامت برف را افزايش مي‌دهد و باعث به وجود آمدن نقاب‌هاي برفي در خط‌اراس‌ها و گردنه‌ها مي‌شود. فراموش نكنيم كه عبوراز شيب‌هايي كه در بالايشان نقاب‌هاي برفي درست شده، فوق‌العاده خطرناك است.

بارش برف چون وزن اضافي بر مانتو برفي مي‌گذارد، ثبات آن را كاهش مي‌دهد. البته سقوط بهمن پس از بارش برف، بستگي به مقدار بارش، وزن مخصوص برف و شيب كوه دارد. با اين حال، به طور كلي مي‌توان گفت كه با ريزش 30 سانتيمتر برف جديد روي شيب‌هاي تند (بيش از 35 درجه) خطر جدي مي‌شود و با 80 سانتيمتر برف جديد، حتي شيب‌هاي متوسط هم خطرناك مي‌شوند.

هواي گرم و ملايم به سرعت لايه‌ها را به هم پيوند مي‌دهد و در نتيجه، خطر سقوط بهمن را كاهش مي‌دهد. به عكس، اگر اين گرما نسبتاً زياد باشد، خطر را افزايش مي‌دهد، زيرا برف را به قطرات آب تبديل مي‌كند و لايه‌هاي فوقاني برف روي اين قطرات مي‌غلتند و به پايين سرازير مي‌شوند. بارش كمي باران نيز چسبندگي برف را افزايش مي‌دهد، ولي اگر بارش از حدي بگذرد، مانتو برفي ثبات خود را از دست خواهد داد.

از اواسط فروردين به بعد، در ارتفاعات 3000 متر به بالا، تابش خورشيد مانتو برفي را- به ويژه جبهه‌هاي جنوبي- بي‌ثبات مي‌كند و در بعد از ظهرها، بهمن‌هاي آبكي سرازير مي‌شود.

سرعت بهمن

سرعت بهمن برف آبكي 55 تا 70 كيلومتر در ساعت، سرعت بهمن برف خشك 110 تا 140 كيلومتر در ساعت و سرعت بهمن‌پودر 220 تا 290 كيلومتر در ساعت مي‌باشد. همچنين، نيروي فشار حاصل از بهمن مي‌تواند به 20 تن برسد.

شكل‌هاي مختلف برف

شكل برف بستگي تام به دماي محيط دارد:

از 10 تا 5 درجه زير صفر، سوزني شكل، از 5 تا 10 درجه زير صفر، استوانه‌اي، بادامي شكل.

از 10 تا 13 درجه زير صفر، پهن، بادامي شكل، از 13 تا 17 درجه زير صفر، شش گوش، از 18 تا 25 درجه زير صفر، استوانه‌اي پهن. شكل برف از اين لحاظ مهم است كه ميزان چسبندگي و قدرت اتصال مانتو برف (توده برف) را تعيين مي‌كند و در نتيجه احتمال ريزش بهمن را كاهش يا افزايش مي‌دهد.

وزن برف

شخص مدفون زير بهمن تحت فشاري است كه وزن و ارتفاع بهمن بر او وارد مي‌كند. وزن يك متر مكعب برف بستگي به مقدار آب موجود در آن دارد.

برف تازه

برف‌پودر، 30 تا 60 كيلوگرم

برف فشرده سبك، 100 تا 200 كيلوگرم

برف كهنه

برف شناور، 200 تا 300 كيلوگرم

برف خشك نشست كرده، 300 تا 400 كيلوگرم

برف آبدار نشست كرده، 400 تا 450 كيلوگرم

برف زيرين خشك، 400 تا 700 كيلوگرم

برف زيرين آبدار، 600 تا 800 كيلوگرم

با استفاده از آمار، كساني كه دچار بهمن شده‌اند، تعيين كرده‌اند كه با گذشت زمان احتمال زنده ماندن بهمن‌زده چقدر است. شخص مدفون در زير يك متر برف با گذشت زمان شانس زنده ماندنش به سرعت كاهش مي‌يابد.

به طور كلي مي‌توان گفت كه با گذشتن هر يك ساعت، شانس زنده ماندن نصف مي‌شود.

در ساعت اول، شانس زنده ماندن بهمن‌زده حدود 45 درجه است. در ساعت دوم شانس او به 28 درصد، در ساعت سوم به 18 درصد و در ساعت چهارم به 10 درصد كاهش مي‌يابد. به عبارت ديگر، از ساعت چهارم به بعد، تنها يك نفر از 10 نفر را مي‌توان از زير بهمن زنده خارج كرد. در ضمن اين نكته نيز قابل ذكر است كه از همان لحظات اول در اثر ضربه و فشار بهمن و اصابت به صخره و سقوط از بلندي و از اين قبيل صدمات، جان خود را از دست مي‌دهند.

بهمن‌زده هر قدر در عمق كمتري مدفون شده باشد، شانس بيشتري براي زنده ماندن دادر. به همين خاطر است كه توصيه مي‌كنند با شنا يا پرش كردن، سعي كنيم روي سطح بهمن باقي بمانيم. همان طور كه نمودار نشان مي‌دهد، در عمق كمتر از 50 سانتيمتر، شانس زنده ماندن به كمتر از 10 درصد مي‌رسد

احتمال ریزش بهمن در ارتفاعات شمالی تهران:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: رییس هیات کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران گفت: باتوجه به بارش های صورت گرفته احتمال ریزش بهمن در ارتفاعات شمالی تهران وجود دارد.

ˈکاوه کاشفیˈ روز یکشنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا بیان کرد: بارش  برف در ارتفاعات شمالی تهران در طول چند روز گذشته منجر به افزایش احتمال ریزیش بهمن در این ارتفاعات شده است. وی ادامه: ارتفاعات شمالی تهران با توجه به داشتن شیب های بین 30 تا 45 درجه از نقاط مستعد برای ریزش بهمن محسوب می شوند.

رییس هیات کوه نوردی استان تهران گفت:مسیرهای پناهگاه کلکچال به پناهگاه شیرپلا و ایستگاه پنج تله کابین توچال به دره اسون و پناهگاه پلنگ چال نسبت به سایر نقاط ارتفاعات شمالی تهران بیشتر مستعد ریزش بهمن هستند. وی ادامه داد: به تمامی کسانی که قصد صعود به ارتفاعات شمالی تهران را دارند توصیه می شود برای حفظ سلامت خود مسائل ایمنی را رعایت کنند و تا قبل از پایان روز از این ارتفاعات خارج شوند.

کاوه کاشفی اظهارکرد: هیات کوه نوردی استان تهران در ایام پرتردد در قالب ستاد پیشگیری از حوادث کوهستان در ارتفاعات شمالی تهران حاضر شده و نکات ایمنی را به کوه نوردان مبتدی گوش زد می کند.